Ilona de Kok is leerkracht op CBS de Wel en doet dit keer voor de eerste keer officieel mee aan de Boekenbingo. Als middenbouw leerkracht was ze vooral benieuwd naar de boeken op deze lijst, echter was Coco kan het! een van de eerste prentenboeken die haar deed verwonderen. Een aantal enthousiaste Boekenbingo’ers en Ilona wilden graag meer weten over de totstandkoming van dit boek en daarom besloot Ilona om auteur Loes Riphagen een aantal vragen te stellen. Loes reageerde enthousiast en wilde gelukkig uitgebreid verhaal doen over haar prentenboek. Nieuwsgierig geworden? Lees dan snel het interview hieronder!

Hoe ben je op het idee gekomen om Coco kan het te schrijven?

Loes: Voordat ik aan een nieuw boek begin maak ik meestal een lijstje van wat ik belangrijk vind dat er in het boek komt. Dit keer wilde ik graag een prentenboek maken dat leuk is om voor te lezen aan jonge kinderen, met mooie grote kijkplaten waarin veel te zien is. Een boek waar je een fijn gevoel van krijgt als je het uit hebt. Ook wilde ik zoals in al mijn boeken kleine details en grapjes in de achtergrond verstoppen. Daarnaast moest het een lief verhaal zijn dat fijn is om voor te lezen. Ik werk alle ideeën een klein beetje uit in schets en tekst en plotseling springt er dan één idee uit dat ik het allerliefste wil gaan maken.

En in dit geval was het Coco kan het! Ik wist eerst natuurlijk nog helemaal niet dat dit de titel zou worden, meestal bedenk ik die als het boek al bijna af is. Ik heb een dochter van 2 jaar en ik wilde graag dat zij het boek heel leuk zou vinden. Ik heb goed naar haar gekeken en geluisterd en hierdoor zag ik wat haar aanspreekt en wat zij leuk vindt in een boek. Ik heb veel rekening gehouden met haar interesses en wat haar aanspreekt. Maar ik vind het ook belangrijk dat het boek ook voor oudere kinderen en voorlezers leuk is. Daarom zitten er ook grapjes in (vooral bij de insecten) die alleen ouders begrijpen) en in het verhaal zit een boodschap en een idee waar je met oudere kinderen heel goed over kunt praten. Vooral kleuters hebben allemaal wel eens het idee dat ze iets niet durven of kunnen. Of dat iets nieuws oefenen lastig is. Met dit boek kun je hierover praten.

Schets van moeder en Coco

 

Ik ben opgegroeid op een boerderij in Oene, een piepklein dorp op de Veluwe. Hier waren altijd heel veel dieren. Er is een keer een babyvogel op mijn hoofd gevallen. Ik weet niet of het arme beest iets onhandigs deed of dat mama haar uit het nest schopte. Maar ze kon nog lang niet vliegen. Even later viel ook haar broertje met een kleine smak uit het nest. Dus achteraf denk ik zeker dat moeder hier iets mee te maken had.
Ik heb de kleine vogels in een slabakje, met een zacht matrasje van wc papier, op een lauwe verwarming gezet. Van de dierenarts moest ik wormen prakken. Dit heb ik gedaan. Maar het tempo van wormen prakken was moeilijk bij te houden. En ik moest ook naar school en nog zoveel andere dingen. Dit is dus helaas mislukt…

Dit was eigenlijk de eerste inspiratie voor mijn boek. Mijn eigen dochter heet ook Coco. Ik had eerst allemaal andere namen voor de kleine vogel, maar uiteindelijk vind ik Coco heel goed passen bij een kleine vogel.
Één keer maak ik een boek voor haar. En dat is nu dit boek Coco kan het! geworden. Ik denk niet dat het verhaal helemaal over haar gaat, want dat zou ook betekenen dat ik de mama vogel ben. En ik heb mijn kind nog niet geschopt. Maar ik heb het boek wel vóór Coco gemaakt. Ik wilde vooral een heel lief, dapper en grappig verhaal maken. Een boek waar je een klein fijn gevoel van krijgt als je het leest. Mijn lievelingsplaat is de laatste kijkplaat waar Coco met haar mama in het nest zit. Ik hoop dat Coco als ze straks begrijpt dat ik dit speciaal voor haar gemaakt heb, heel trots op dit boek is.

Is er kans dat we Coco in de toekomst nog terugzien in nieuwe prentenboeken?

Loes: Ik ben zelf heel trots op Coco kan het!. Volgens mij klopt dit boek helemaal. Ik heb tot nu toe nog niks ontdekt wat ik toch niet goed vind. Meestal heb ik dit gevoel wel. Het boek doet het goed en de reacties die ik krijg zijn ook erg fijn en leuk. Ik heb nog heel veel ideeën en zou zo weer een nieuw boek over Coco kunnen maken. Dus wie weet! Sowieso stop ik mijn karakters ook weer in nieuwe boeken al is het maar ergens in de achtergrond, dus wat dat betreft komt Coco sowieso weer terug, ook als Coco niet een eigen boek krijgt.

Welk deel van het boek zag je eerst voor je, het verhaal of de illustraties?

Loes: Bij mij gaat dat tegelijk. Ik heb een idee en dan begin ik met schetsen en schrijven door elkaar heen. Als ik het eerste idee voor het verhaal in mijn hoofd heb, start ik meestal met het uitwerken van de hoofdpersonen.
Ik besteed hier heel veel aandacht aan, want ik vind dat deze helemaal moeten kloppen. Het moet logisch zijn dat ze doen wat ze doen en hun uiterlijk moet hun gevoel versterken. Ook moet ik veel kanten op kunnen. Ik moet het karakter in veel verschillende emoties kunnen uiten en dit moet ik allemaal in hetzelfde figuur kunnen tekenen. Hier maak ik dan testjes van. Ik teken het karakter duizend keer. Ik laat het even liggen en met een frisse blik kan ik dan een paar dagen later weer zien wat er nog anders moet.
Ik doe ook altijd testjes voor de techniek waarin ik het boek wil gaan uitwerken. Ik probeer per boek een teken techniek te kiezen die het verhaal of de sfeer in een verhaal versterkt. En dat de tekeningen en de tekst dus zo goed mogelijk bij elkaar passen. In dit geval heb ik de achtergronden, bomen en planten e.d. gemaakt in een gemengde techniek van gouache, ecoline, krijt en potlood. En heb ik alle dieren en details zoals het nest en een paar blaadjes geknipt en geplakt uit papier. Hierna heb ik eroverheen getekend in de computer. De basis van dit boek is dus handwerk en het laatste stukje is in dit geval digitaal. Op mijn website staan filmpjes en kun je zien hoe ik dit gedaan heb. Ook staan hier knutselfilmpjes waarin ik heel makkelijk uitleg hoe je zelf de dieren in het boek kunt maken. Je kunt hier ook een knutsel en kleurplaat downloaden.

Naar welk boek uit de boekenbingolijst ben je zelf benieuwd? En ben je van plan deze te gaan lezen?

Loes: Ik ben heel benieuwd naar Maar eerst ving ik een monster van Tjibbe Veltkamp en Kees de Boer. Dit is natuurlijk sowieso een legendarisch duo, Het lijkt me een heel grappig boek. En ik ben ook benieuwd naar Brons van Linda Dielemans en Sanne te Loo. Het ziet er heel mooi uit.

Zou je een schets van Coco kan het met ons willen delen?

Ik laat een schets zien van mijn eerste versie van de cover. Dit is leuk om te vergelijken met hoe hij nu geworden is. Coco leek hier eerst een veel oudere vogel. Ik heb het karakter toen aangepast zodat Coco een jonger speelser vogeltje werd. Ook heb ik Coco met tak en al naar boven geplaatst om het idee te versterken dat ze van hoog moet springen en de onderkant van de cover als een soort opening in het donker dreigender lijkt.
Ik stuur je ook een storyboard en wat kleine schetsjes, dan zie je een beetje hoe ik aan een boek werk.

eerste versie van de cover                            uiteindelijke cover

Ilona: De reactie van de kinderen wanneer je een boek voorleest, maakt wat ik zo geweldig vind aan het lezen van prentenboeken. Zelfs mijn groep vijf was gefascineerd door Coco kan het!. Ze hadden direct de boodschap van het verhaal te pakken wat heeft geleid tot een fijn kringgesprek. Ieder boek zit vol inspiratie voor welk kind dan ook, je moet het er alleen samen uit zien te halen. En dat is nou precies waarom ik meedoe aan de boekenbingo. En om samen met kinderen nieuwe boeken ontdekken. Via deze weg wil ik Loes Riphagen nogmaals bedanken voor haar geweldige interview. Ik kan niet wachten om meer te lezen over de kleine Coco!

 

Van schets tot prentenboek

 

Foto Loes Riphagen: Instagram account Loes Riphagen
Beeld uit Coco kan het! geplaatst met toestemming van Loes Riphagen.

Bestel Coco kan het! bij Leesvink:

Coco kan het!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *